Een toekomst zonder drank en zonder politiebureau
JE KENT DE GRENZEN Regelmatig komt er een begeleider langs om te bespreken hoe het gaat. Als er tussendoor iets is, kunnen ze altijd een beroep op de begeleider doen. Daarnaast hebben Albert en Rinus contact met Den Haag OpMaat. "Daar gaat onze uitkering naartoe". Zij betalen onze eigen bijdrage voor De Trekschuit, de zorgverzekering en dat soort dingen. Wij krijgen tweehonderd euro per maand, daar moeten we het mee doen. Rinus en Albert hopen dat er ook een aflossingsregeling komt voor hun schulden, hoewel ze geen idee hebben hoe hoog die zijn.
Rinus weet dat er een begeleidingsplan is. Wat erin staat, vindt hij niet belangrijk. "Ik kan het opvragen en lezen als ik dat wil, maar dat hoeft niet. Weet je, je moet er wat voor doen, anders kun je terug naar de Drapeniersgaarde of je kan de straat weer op. Je hebt je aan de afspraken te houden. Als we weer wat gaan drinken en overlast geven dan houdt het op. Daar zijn ze makkelijk in hoor."
Rinus en Albert kunnen in De Trekschuit wonen zolang de CIZ-indicatie geldt. De begeleiding is erop gericht dat de bewoners te zijner tijd zelfstandig kunnen wonen. Rinus wil dat graag. "We zitten wel prima hier, maar je wilt toch helemaal zelfstandig zijn en een huisje van jezelf hebben. We zitten toch nog wel vast aan begeleiding. We bouwen aan een toekomst zonder drank en zonder politiebureau."
Als hij iemand een tip moest geven? "Ik kan niet zeggen je moet eraf blijven, maar laat je behandelen. Zoek een behandelaar, zorg dat je er vanaf komt en laat je drinkeboers schieten. Ik zie die vrienden nu niet meer. Dat is moeilijk, maar als je er echt vanaf wilt, heb je geen keus. "
De Trekschuit is een beschermende woonvorm van de Stichting Anton Constandse in Den Haag Zuidwest. De Trekschuit bestaat uit vier verbouwde appartementen, speciaal voor mannen en vrouwen met psychiatrische of verslavingsproblemen, of beide. De bewoners van De Trekschuit zijn geen actieve gebruikers meer. Ze wonen meestal met vier bewoners in een appartement, elk met een eigen slaapkamer. Er is in van alles voorzien, van wasmachine tot televisie.
Bron: ‘Houvast’, Kwartaalmagazine Mens, Zorg en Beleid, 2011
We worden echt een dagje ouder. Nog een keer een halfjaar de straat op, dat redden we niet meer. Dat is zo zwaar. Nee, we houden het zoals het nu is !
Rinus en Albert wonen in een appartement van De Trekschuit (voorheen Cornax en nu onderdeel van Stichting Anton Constandse) in Den Haag-Zuid. Alcohol had en heeft op hen een grote aantrekkingskracht. Door de drank leefden ze regelmatig op straat of in de opvang. Albert woonde bij de Kessler Stichting toen ook Rinus er een kamer kreeg, naast die van Albert. "Het klikte we kennen elkaar nu elf jaar. Drie jaar geleden zijn wij getrouwd." Na hun ontmoeting bij de Kessler Stichting trokken ze samen op en kende hun leven hoogte- en dieptepunten. Diverse keren zijn ze van de alcohol afgekickt en vaak ging het ook weer mis. "Dan leefden we weer een tijdje op straat tot we ergens terecht konden."
Alcohol heeft hem stevig in zijn greep, vertelt Rinus. Op zijn elfde dronk hij mee met de biertjes van zijn vader. Die vond het best. "Bier was voor ons normaal, op mijn twaalfde liep ik met een flesje bier over straat".
Rinus heeft gewerkt als schilder en heeft meerdere bazen gehad. Tot hij last kreeg van zijn ademhaling en moest stoppen. Hij vond nog wel af en toe werk in fabrieken, maar raakte uiteindelijk werkeloos. "Toen ging het echt mis, ik dronk de hele dag. 'Biertje pakken in het koffiehuis zei ik dan. En ik bleef zeggen 'nog één, en dan kap ik ermee' maar ik stopte niet. Tussendoor ging ik een uurtje slapen en dan ging ik weer.
Ook na hun ontmoeting bij de Kessler Stichting ging het regelmatig mis. Op een goed moment vonden ze een plek bij Cornax, destijds nog aan het Groenewegje. Toen Cornax verhuisde naar de Drapeniersgaarde konden ze mee. Daar waar ze een jaar alcoholvrij dankzij het medicijn refusal, maar toch kwam er weer een terugval. Weer werden ze dakloos, vonden af en toe onderdak bij een opvangvoorziening en zaten regelmatig op het politiebureau. "Op een gegeven moment waren we het echt zat. We zijn drie maanden opgenomen geweest bij Parnassia om af te kicken en konden daarna weer bij Cornax terecht. "We hebben zoveel geleerd", vertelt Albert. "Bijvoorbeeld hoe het komt dat je zoveel drinkt en hoe slecht het eigenlijk is, en dat je slecht voor jezelf zorgt als je veel drinkt."
Ze zijn nu bijna twee jaar clean en het gaat nog steeds goed. Ze hebben er alle vertrouwen in dat het nu goed blijft gaan, ze hebben veel steun aan elkaar als het eens wat moeilijk wordt. Er is geen drank in huis, ook het bezoek weet dat het er niet is.
WERK MOTIVEERT Het programma van De Trekschuit kent een opbouw, vertelt Rinus. "Je gaat eerst naar De Botter aan de Drapeniersgaarde, daar moet je van de drank of de drugs zien af te komen. Daarna kun je in een van de flats wonen met de afspraak dat je niet meer gebruikt."
De bewoners van De Trekschuit krijgen persoonlijke begeleiding, want het einddoel is weer zelfstandig te kunnen wonen. Motivatie is daarbij erg belangrijk. Die is bij Rinus en Albert groot, vooral omdat Rinus inmiddels weer werk heeft. "Ik werk vijf middagen per week bij het dak- en thuislozenproject van Schroeder van der der Kolk. Daar maken we meubels van steigerplanken. Je komt daar niet in de verleiding, want alcohol en drugs zijn daar niet toegestaan. Je doet er je werk en leert mensen kennen. Ik heb het nog nooit zo naar mijn zin gehad." Albert werkt niet, hij is afgekeurd vanwege zijn rug en heeft last van trombose. Hij doet het huishouden en kookt doordeweeks.
Rinus kookt in het weekend.