bewonersverhaal

Logische stap
Op een gegeven moment merk je dat je zoveel zelfstandig kan en doet, dat zelfstandig wonen de volgende logische stap is. Ik heb nu een beeld van waar ik naar toe wil en ben zelfredzaam.
Nu woon ik bijna een jaar alleen en dat is toch wel een groot verschil met wonen op De Valk. Er is geen dagelijkse begeleiding meer en dus moet je alles zelf plannen en uitvoeren. Nu me dat goed lukt, concentreer ik me weer op het vinden van een baan. Zoals ik al zei: alles gaat stap voor stap, maar je komt wel steeds verder."
Ronald: "Het ging stap voor stap, maar nu woon ik zelfstandig!"
Ronald heeft op meerdere jeugdlocaties van de Stichting Anton Constandse gewoond en daarvoor ook binnen een GGZ-instelling in Oegstgeest. Nu woont hij zelfstandig en krijgt begeleiding aan huis van de begeleider die hij kent van zijn vorige woonvorm.
Eigenlijk wou Ronald helemaal niet in Den Haag komen wonen. Het liefst was hij in Leiden gebleven maar daar was geen plaats beschikbaar. Het werd Kadans in Den Haag, toen nog de enige jongerenlocatie van de Stichting Anton Constandse.
"Toen ik naar Den Haag kwam, is zelfstandig wonen steeds mijn doel geweest. Dat blijk je dus altijd stap voor stap te bereiken. Op Kadans wist ik nog niet zo goed dat ik autistisch was. Het besef daarvan moest echt nog doordringen. De begeleiding op Kadans verloopt in fasen. Je krijgt steeds wat meer zelfstandigheid, maar in het begin is die er nog niet. Momenteel heb ik geen baan maar die heb ik vroeger wel gehad. De begeleiding vond het beter dat ik minder ging werken omdat ze me niet vaak genoeg zagen en de begeleiding dan erg moeilijk is. Ook kreeg ik fysiek problemen van het werk. Helaas ben ik nu afgekeurd en krijg een Wajong-uitkering. "
Boos
Op Kadans lukte het nog niet om zelfstandig te wonen. Ik had nog niet veel zicht op mijn problemen en was voornamelijk erg boos. In april 2005 ben ik naar beschermd wonen-locatie 'De Valk' verhuisd, het project speciaal voor jongeren met autisme van de Stichting Anton Constandse. Daar heb ik het langst gewoond. In het begin waren er nog best veel regels, maar naarmate ik er langer woonde en wij als groep ook steeds zelfstandiger werden, kregen we steeds meer autonomie. Daar was ik wel content mee!